De Meerpaal heeft een goede ligging t.o.v. nieuwbouwwijk Nesselande en de zevenhuizerplas die hier aan grenst!

Een stukje geschiedenis van De Meerpaal

 

Al voor de 2e wereldoorlog bezochten schipperskinderen een specifieke schippersschool van de vereniging kleuter-, basis- en mavo-onderwijs op Gereformeerde grondslag te Rotterdam-Delfshaven. De kinderen woonden in pleeggezinnen aan de wal.

Langzamerhand werd het voor de ouders steeds moeilijker om pleeggezinnen te vinden en ontstond de behoefte aan centrale huisvesting. Na de oorlog in 1946 werd door het schoolbestuur een pand gehuurd aan de Mathenesserlaan 506 om aan deze behoefte te voldoen. Men noemde dit pand: "Voor Anker". Tevens werd er een commissie benoemd die zou gaan onderzoeken wat de mogelijkheden van een eigen internaat waren.

 

Huisvesting

Al snel bleek dat alleen het Voor Anker niet voldoende was en er werden nog 3 panden bijgekocht:

Mathenesserlaan 484: "De Roef" - juli 1950
Mathenesserlaan 482: "De Boeg" - augustus 1969
Mathenesserlaan 488: "Het Kompas" - mei 1953

 

In 1967 was het aantal kinderen zo gestegen dat er nog 2 panden werden gekocht: Mathenesserlaan 438 - 440: de "Stuurhut" Dit internaat was bedoeld voor de kinderen in de V.O.-leeftijd, van 12 - 17 jaar. Organisatorisch was De Stuurhut het 2e internaat, nl. voor V.O.-ers, de andere panden vormden samen het L.O.-internaat (lagere school). 

Vanaf januari 1969 tot juli 1969 was er onder dezelfde naam "De Boeg" een jongensgroep van ongeveer 8-12 kinderen onder leiding van juf Coby Pomp aan de overkant van de Mathenesserlaan. Dat was op de verdieping boven de woning van mw Spek, de toenmalige directrice. Daar kregen de kinderen alleen ontbijt en avondbrood, warm eten deden ze op "De Roef". Na de schoolvakantie gingen we naar het nieuwe internaat.

In 1970 bleek er weer een ruimtetekort en er werd een leegkomend bejaardentehuis gehuurd aan de Tiedemanstraat 18: het "Toplicht". Hier kwamen alleen jongens te wonen in de V.O.-leeftijd. Ook het "Toplicht" werd een zelfstandig internaat (het 3e) en de "Stuurhut" werd een huis alleen voor meisjes. Er was toen een totale capaciteit van 250 kinderen.

 

Nieuwbouw De Meerpaal

In 1977 werd de stichting De Meerpaal opgericht en nieuwe statuten werden opgesteld. Dit mede met het oog op de op handen zijnde nieuwbouw. Deze nieuwbouw werd enorm vertraagd door bezuinigingsmaatregelen van de regering en in 1982 leek het erop dat de hele nieuwbouw niet door zou gaan. Echter de buurt werd hoe langer hoe problematischer, het verkeer intensiever en de gebouwen steeds bouwvalliger, temeer omdat door de op handen zijnde nieuwbouw alleen essentiële onderhoudswerkzaamheden werden verricht.

 

De plannen en een groot deel van het bouwbestek waren klaar voor een internaat voor 252 kinderen, een verzoek voor de bouw van een kleiner internaat vond geen gehoor bij het toenmalige ministerie van onderwijs en wetenschappen. Het bestuur besloot op eigen initiatief de tekeningen en het bestek terug te brengen naar 100 kinderen. Ondanks de vele beloften te mogen bouwen, kwam er geen zekerheid wanneer er met de bouw begonnen mocht worden.

 

Het bestuur trok "de stoute schoenen" aan en besloot eind april 1982 op eigen risico de heiwerkzaamheden te laten starten. Inmiddels werd er een soort "zwart-boek" samengesteld met foto's van de oude behuizing, de ontstane noodsituatie en de correspondentie tussen bestuur en ministerie. Dit "zwart-boek" werd naar een aantal Kamerfracties gestuurd waarop het C.D.A. en D'66 positief reageerden. Er volgde een gesprek met een aantal leden van de Kamerfracties, m.n. dhr. Eversdijk, fractiesecretaris van het C.D.A.

 

Het aantal bewoners van de internaten liep erg snel terug en bereikte een dieptepunt. Nieuwe aanmeldingen waren er niet of nauwelijks omdat men niet meer geloofde in die "al zolang beloofde nieuwbouw". In juni 1982 werd door het ministerie van onderwijs en wetenschappen toestemming gegeven voor nieuwbouw nadat de capaciteit zou zijn teruggebracht naar 144 kinderen met een uitbreidingsmogelijkheid naar 180. Opnieuw moesten de tekeningen en bestek aangepast worden. Begin 1983 kon met de bouw gestart worden. Na 10 maanden kon het nieuwe pand in gebruik genomen worden. De tijd van behelpen in acht, uit elkaar liggende panden was voorbij.

 

Wonen in de wijk

In Capelle kunnen de kinderen gewoon buiten spelen op het woonerf, worden de kinderen op een normale manier in contact gebracht met de natuur en kan men leven en werken in een wijk zonder een overdosis aan sociale problemen. Op 18 mei 1984 werd De Meerpaal geopend door dhr. Eversdijk. In 1982 waren er 4 nieuwe aanmeldingen, in 1983 waren dat er 10 en in 1984 waren er 30 aanmeldingen.

 

Veranderingen en ontwikkelingen

Ook organisatorisch werd in die jaren veel veranderd; jongens en meisjes groepen werden gemengde groepen; het personeel werd steeds beter geschoold. In het nieuwe pand werden groepen voor B.O. en V.O. aan elkaar gekoppeld in een "clusterverband".

Voor de oudste kinderen kwam de mogelijkheid om de laatste 2 jaar van hun internaatsperiode B.K.B. te volgen (Begeleidend Kamer Bewonen). Dit B.K.B vindt plaats in een aantal panden buiten het internaat maar wel in de directe omgeving ervan.

 

Het "klantgericht" werken deed z'n entree inclusief het werken vanuit een concurrentie gedachte met andere internaten. De kwaliteit werd steeds belangrijker. Vanuit een min of meer verticale hiërarchie groeiden we naar een "platte" organisatie toe met meewerkende unithoofden. De lijn naar de klanten werd directer en daardoor beter. Tot slot zijn we in september 1995 begonnen aan het traject om het ISO-certificaat te behalen. ISO-9002, waarin de geboden kwaliteit meetbaar gemaakt wordt en de effectiviteit van de organisatie continu beoordeeld wordt. Het ISO-certificaat is een bekend begrip in de scheepvaart en het bedrijfsleven en wordt langzaam geïntroduceerd in de zorg en dienstensector. Van de schippersinternaten is De Meerpaal het eerste schippersinternaat die dit certificaat heeft ontvangen op 17 januari 1997.